Monopolio da SGAE? E que?, a miña columna en Expansión

A miña columna en Expansión desta semana titúlase “Monopolio da SGAE? E que?“, e reflicte o estupor absoluto que sentes cando ves que chega a Comisión Nacional da Competencia, un órgano prestixioso e que realiza estudos rigorosos e documentados, e por afirmar algo tan evidente como que as sociedades de xestión actúan como un monopolio no estado español atópanse de súpeto con insultos, descalificaciones, e ata cunha petición de reprobación para o seu Director. O estupor, xa convertido en paranoia, continúa ao ver que a ministra de cultura non ten empacho algún en apoiar a devanditas entidades fronte á CNC coma se o informe da CNC puidésese discutir sen argumentos nunha charla de café, no que supón ademais un clarísimo e evidente conflito de intereses (un máis) na súa xestión. E xa a terceira na fronte, cando a oposición, que como o seu nome indica debería “opoñerse”, engúrrase ante a presión das entidades de xestión, afirma estar de acordo coas posturas do goberno en canto a manter a Disposición Final Primeira que se coou de rondón na Lei de Economía Sostenible, parécelles perfecto que se monte un tribunal especial e todo un aparataje xurídico para dar servizo a estas entidades, e dan a calada por resposta con respecto ao informe da CNC.

Conclusións? Que no estado español vale todo. Unha serie de entidades poden montarse a súa cortijo coa anuencia e a complicidade dos políticos, prexudicar á cultura, aos creadores e aos cidadáns coa súa xestión, e encima andar coa chulería de quen quita e pon rei. Neste país, determinadas entidades están claramente por encima da lei. De feito, polo que se ve, a lei fana elas…