Entrevista a Laura Alonso, soprano: “descargas si, todas as do mundo”

O mundo da ópera pode parecer, a ollos dos non iniciados, unha contorna pechada e conservador onde se manteñen as mesmas normas e costumes inalteradas dedes fai séculos.

Pero nada máis lonxe da realidade. Os artistas do “Bel Canto” están entendendo, moito máis rápido que artistas doutros xéneros, as enormes posiblidades que as redes sociais teñen para potenciar a súa carreira e manter un contacto moito máis directo co seu público e os seus colegas de profesión.

Este é o caso de Laura Alonso, unha das nosas sopranos máis recoñecidas e admiradas internacionalmente.

Nada en Villagarcía de Arosa, aos 23 anos entra no Ensemble do Aalto Theater de Essen (Alemania), onde interpreta, entre outros roles, Mimí na Bohéme, Gilda en Rigoletto , Susanna en Figaro , Zdenka en Arabella , Pamina na flauta máxica ou Blanche en Carmelites . Recibe ademais o Premio á artista máis destacada do citado teatro (concedido por votación popular), ao que representará de novo nos fastos da Cidade Europea da Cultura Ruhr 2010, nunha gala lírica no Aalto Theater.

Actúa regularmente en salas e teatros de renombre internacional como o Auditorio Rishon Lle Zion (Israel), Teatro Belas Artes en México, Teatro de Guanajuato, Philharmonie de Colonia, Musikhalle de Hamburgo, Konzerthaus e Philharmonie de Berlín, Karlsruhe, Dortmund e Essen, Kuppel Saal de Hannover (Alemania), Herodes Aticus de Atenas, Concertgebouw de Amsterdam, Os Angeles Auditorium (E.E.Ou.Ou.) e Palau de Valencia e Barcelona, entre outros.

Actualmente reside en Berlín, e ha ter a cortesía de concedernos esta entrevista onde explica como unha artista do seu prestixio utiliza as redes sociais no seu día a día, e non dubida en encomiar as enormes vantaxes que as novas tecnoloxías están traendo ao mundo da música.

Pregunta 1: Hei visto que tes contas activas en Facebook e en Youtube, separadamente da túa páxina web. Tes actividade nalgunha outra rede social , twitter, blog, etc?

Estou traballando en desenvolver os meus perfís en MySpace e en YouTube. Tamén teño presenza en Twitter , Flickr e Facebook. Colaboro cunha fundación na cal teño gran interese. Dan comida e axuda a xente pobre da miña terra, en Galicia: Fundación amigos de Galicia para os que quero facer diversos concertos.

Pregunta 2: Como artista chequeas o que se di de ti en internet? (iso que agora se chama “reputación online” :-)

Chequeo o que din do meu en internet coa axuda do equipo da miña axencia… por si hai algo abusivo, pero o que poñan non me adoita interesar, salvo que sexa de prestixiosos críticos por exemplo Reverter. Ao resto nin lle dou importancia e sencillamente non me afecta en absoluto, cero.

Pregunta 3: Axudouche a túa actividade en redes sociais na túa carreira musical? de que xeito?

A miña actividade en facebook axudoume sempre que creo que axuda a difundir o meu nome, e recupero a amigos cos que cantei e cos que é imposible comunicarse de novo, pero están aí outra vez… é xenial. Ou o meu pandilla de mozas de Villagarcía… é lindo, tráeme recordos. Tamén directores que non me coñecen escribíronme aí para contratarme, porque oíran o meu nome e poden de súpeto coñecerme de inmediato.

Pregunta 4: É habitual entre os teus colegas ter un perfil activo en redes sociais, ou es unha “rara avis”?

Hai varios artistas líricos na rede, de feito creo que somos moitos.

Pregunta 5: Actualmente resides en Alemania. En España agora hai un debate aberto sobre a defensa dos dereitos de autor ante a contorna cambiante das novas tecnoloxías. Cal é a túa opinión respecto diso? Crees que internet é unha bendición ou unha maldición para os artistas?

Creo que a tecnoloxía ben usada e ben levada é unha bendición e nunca unha maldición. Maldición son as persoas, que en lugar de verlle o bo ás cousas ven o malo, ou o xeito de lucrarse… Creo que facebook veulle de perlas á ópera porque xente que non se interesaba por isto está vendo que hai cantantes na rede, e que non somos uns bichos raros, e interésanse e veñen vernos ás funcións e concertos… é estupendo.

Creo que a SGAE ou a AIE están rexidas por persoas que simple e puramente loitan por ter o poder para contentar os seus intereses propios, privados e persoais, e non se responsabilizan dos intereses do grupo, da colectividad dos artistas. Isto é deprimente. Próximos a un réxime, politizados e sen ningún rigor nin seriedade, este colectivo adoece de gran intolerancia e crea malestar entre todos os artistas.

Ten un desprestixio grande en Europa e na propia España, as súas mensaxes soamente enténdenos eles. Están plagados de sinrazón. Os lemas das últimas campañas mesturan o touciño coa velocidade. Un disparate, unha “cousa discorrida” como dicía a miña avóa que en paz descanse.

En canto aos dereitos de autor… hai que presentarse para que alguén che coñeza e vender, que é unha parte moi importante para un artista. A día de hoxe, a máis importante. É un debate que é unha filfa, non é a realidade. O que queren todo tipo de autores e compositores é que se vendan as súas cousas, dá igual como. Como din os meus amigos compositores… ¡oxalá estivese no top manta! E disto ninguén sabe nada na SGAE.. Soltan o logo da “música é emprego” ¡e o documento trata de descárgalas! non se deben mesturar as mensaxes que se queiran presentar… o traballo é importante e a promoción dun artista. Descargas si: todas as do mundo mundial e grazas Señor.

Pregunta 6 Concibes agora a túa vida sen Facebook?

Non concibo a miña vida sen facebook e sen os avances que me poida proporcionar un medio que faga que todo mellore, a miña imaxe e o meu achegamento aos demais. Todos saímos favorecidos si utilízase con xeito e con tento.

Pregunta 7: Tes máis de 2000 contactos en Facebook Cal é o perfil dos mesmos? admiradores, amigos, colegas?

Pois algúns son moi amigos, outros persoas encantadoras que aman a música, outros fans espontáneos… pero sempre preservo a miña vida privada para min. O que non se debe de facer é dar demasiado porque se deixa de ser interesante… Soamente as cousas importantes e que teñan sentido, estas son vías de unión e nunca de desunión. Foros de debate e non de combate.

Pregunta 8: Algunha anécdota rechamante da túa actividade en redes sociais?
houbo quen me dixo que han ir ao dicionario a ver que demos é unha soprano, porque crían que era algunha marca de algo ¡e ven que canto ópera! pareceulles estratosférico… que risa, nin que fose unha nova marca de arroz.

_______________________________________________________________________________

Jose Antonio Galego é responsable de comunidade do BBVA. Fundador e presidente da Aerco e ponente habitual en eventos sobre innovación, web 2.0 e comunidades online. Podes seguirlle no seu blog e en twitter .