Marketing

Algo pasa con Facebook Places

Xa fai case un par de semanas que Facebook Places anunciouse oficialmente, sacudindo o (xa de seu convulso) mundo de Internet. A presentación tivo lugar o pasado 18 de agosto e pasou o que tiña que pasar: acaparou toda a atención durante uns cantos días. Pasada a febre (polo menos en parte), non podiamos deixar de falar do servizo que probablemente leve a geolocalización ás masas. Pero,…

Cales son os puntos crave de Facebook Places?

• É unha plataforma. Integrará outros servizos, que o complementarán. Isto lévanos ao seguinte punto…
• Os que serían os seus principais competidores acabaron convertidos en partners. Polo menos, de momento.
• Queren que as empresas involúcrense desde o principio. lanzaron xa a guía para empresas, queren que estas formen parte do ecosistema desde o principio. É posible reclamar a propiedade dun sitio (con chamada telefónica de comprobación) desde xa e fusionala coa páxina (en caso de tela), enriquecendo a experiencia destas.
• Facebook e a privacidad volven xerar controversia. Como non podía ser doutra forma, dado o historial de Facebook neste aspecto.
• Pode converterse na máquina do tempo. Poida que non nos faga viaxar ao futuro, pero poderemos coñecer o que pasou en sitios concretos, a partir da experiencia dos nosos amigos. percorrestes un lugar e asaltáronvos os recordos do que vos pasou noutro tempo aí mesmo? Pois imaxinade que chegades a unha praia, facedes check-in e decatádesvos de que os vosos pais coñecéronse aí. É posible, ou iso dixeron na presentación.
• De momento, só en Estados Unidos. Pero seguramente non teñamos que esperar moito, como nos fan pensar algúns pequenos detalles.

Quen son os partner de Facebook Places?

Desde o líder da geolocalización, Foursquare, ao seu principal competidor, Gowalla, pasando por Yelp e Booyah. Pero, cales son os seus papeis? Aínda non está do todo claro, pero temos algunha idea.

• Foursquare, o rei da geolocalización perde a súa coroa e reformulará a súa estratexia. Ou iso di Pete Cashmore na súa columna en CNN. Segundo o seu fundador, Dennis Crowley, foursquare é divertido, mentres que “os xigantes son genéricos”. Ademais, grazas a Facebook, a geolocalización popularizarase, algo moi positivo para todas as startups que están no campo de xogo. De momento, o número de check-ins de foursquare que xa se comparten en Facebook Places é o 20%. Si as súas medallas e mayorships son suficientes para manter aos usuarios do seu lado é algo que só o tempo dirá. Pero non é que non pensen no seu futuro: os próximos pasos de Foursquare pasan por fortalecer o seu compoñente lúdico, pero co obxectivo de que os usuarios incrementen a súa participación, recomendando lugares, aconsellando e coas listas to-do.
• De Gowalla a Facebook si, de Facebook a Gowalla, pois non. Scott Raymond, fundador e CTO de Gowalla, contaba na presentación que Facebook Places é unha gran oportunidade para todos. De momento, a súa postura pasa por sindicar o contido de Gowalla en Facebook, pero non ao revés.
• Yelp usará os check-ins en Facebook Places, que pasarán a formar parte das críticas de Yelp. Algúns pensan que o target de Yelp é xusto o que busca Facebook, o que en principio ten o seu sentido.
• Booyah construirá un xogo sobre Facebook Places. Quizá o que menos ameazado débase sentir, xa que empeza con InCrowd, unha aplicación para iPhone construída coa API de Facebook Places.

De momento, gran parte do debate centrouse na batalla entre Facebook Places e foursquare. Os votantes de Mashable tivérono claro, nesta enquisa, foursquare faise co 57% dos votos.

Dos 4 partners que acompañan a Places no seu lanzamento, a postura máis cómoda, por dicilo dalgunha forma, é sen dúbida a de Booyah, o resto poderían ter algo que temer nos próximos meses. Acabará Facebook quedándose co diñeiro e o resto coas medallas e os selos?

Como gañará diñeiro Facebook con Places?

Na presentación non se andaban con rodeos á hora de preguntar: Zuckerberg dixo que de momento se centrarían noutras cousas, atopar amigos, compartir experiencias e construír historias en torno aos lugares. Saír un pouco pola tangente, pero vendo a présa que se deron en publicar a guía para empresas, non creo que tarden moito en empezar a sacar partido. De momento, non son poucos os interesados. Grazas a Places poderemos pasar de campañas digitales ao “mundo real”, con todas as posibilidades que iso conlleva. Si, xa se podía facer, pero agora a base é de 500 millóns de usuarios.

A privacidad preocupa, pero viviremos con iso. Non?

Como xa apuntabamos, é difícil falar dun novo servizo de Facebook sen aludir á privacidad. Xa se comparou a Places coa telepantalla do Gran Irmán, escoitamos as queixas polo feito de que se poida chequear directamente aos amigos (aínda que estes póidano evitar) e reaviváronse os temores. Ten sentido? É unha ameaza para Facebook? Ten sentido, pero non creo que sexa unha ameaza real. E si non, pois pronto teremos Diaspora.

E?

Seguramente Facebook supoña o empurrón que a geolocalización necesitaba. Poida que agora exista un gap tecnolóxico que impida o seu popularización, pero iso se mitigará co tempo. Tamén axudará ás empresas, que xa non terán que preocuparse tanto da fragmentación do sector. Creo que os anunciantes acabarán envorcándose en Places, o que pode prexudicar moito aos “grandes” do sector. Pasando ao persoal, fascíname o feito de que se almacenen os datos e queden vinculados a sitios físicos. Algún día poderiamos percorrer o pasado, con multitude de detalles, que doutra forma perderíanse. Un neno nado hoxe, podería visitar con 70 anos o xardín en que aprendeu a montar en bicicleta, vendo fotos e vídeos, mentres ensina aos seus netos a facer o mesmo. Ou… Bo, existen moitas historias posibles. Mesturar isto con realidade aumentada pode ser… De ciencia ficción.

Teremos que estar pendentes, pronto Facebook Places sacudirá o noso país. De momento, é unha boa idea ir lendo este post de Facebook e esta guía de Mashable.

Imaxe | Wikipedia

Estase falando bastante dela polo blogosfera, e fainos pensar que a Facebook quédalle pouco para o fin do seu reinado hegemónico mundial. Aínda que con certas acepciones: quen residimos no estado español, sabemos ben que outra rede social endémica creceu tamén desde o seu nacemento: Tuenti. ¡Como nos gusta aos españois o endémico, desde o lince ibérico a Rodolfo Chiquilicuatre!

Ata agora fora Tuenti no estado español a única que se enfrontaba en territorio estatal a Facebook. No exterior, máis aló quizais de alternativas máis ou menos locais, as opcións a Facebook non eran moitas.

Pero por fin nace unha alternativa fina, seria, e segura a Facebook. Ou, mellor devandito, nacerá (segundo as últimas noticias), o próximo 15 de setembro de 2010 que será cando liberen o código fonte desta nova rede social aberta. Para poder usar a versión alfa de Diaspora haberá que esperar ata outubro. lestes ben, Diaspora: sen acentúes nin nada, que é un invento de catro chico americanos de Nova York.

Respiran un aire distinto ao do creador de Facebook, aínda que polo visto Mark Zuckerberg financioulles parte do proxecto e apóialles. Máis vale que nos vaiamos facendo cos seus nomes, porque quizais empecen a soar tanto como o de Zuckerberg (aínda que aínda non lles estean facendo unha película): Daniel Grippi, Maxwell Salzberg, Raphael Sofaer e Ilya Zhitomirskiy.

O nome ‘Diaspora‘ ten que ver algo así cos “exiliados” de Facebook? Está destinada aos que queiran unha alternativa aberta a esta rede que xa foi en numerosas ocasións acusada de fagocitar paulatinamente todo o que pode? Non teño nin idea de por que se lles ocorreu o nome, pero si teño unhas ganas enormes de probala.

Que por que me apetece probar Diaspora? Porque, personalmente, o material que comparta seguirame pertencendo íntegramente a min. Non o cederei a terceiros, nin a propiedade, nin os dereitos de explotación. Porque en segundo lugar, integra servizos xa existentes e aseguran conectividad directa con Twitter e Flickr (e ampliable nun futuro a outras redes sociais importantes), sen recorrer a aplicacións de terceiros. E en terceiro lugar, porque a súa concepción é como a do software libre: a rede aloxarase en distintos servidores, e si sabes programar, poderás crear o teu propio servidor e unirche á rede, un concepto que nos recorda ao de iniciativas como OpenId. Eu non sei programar, pero só a idea destes mozos, baseada no concepto de “a unión fai a forza”, encántame.

Como na botadura dun barco, cando solten amarras o próximo 15 de setembro, o barco Diaspora estará a mercé do mar. Os seus creadores teñen en conta que deberán ir soltando o cabo, e ver como a súa obra afástase, pero navega. Mentres, os espectadores veremos que barcos seguen á boia.

Eu vexo Diaspora como un velero, no que fai falta a colaboración de moitos para manter o rumbo e unha boa navegación, e no que se deixa que cada cal aporte a súa forza (porque ademais é necesaria); e a Facebook como un crucero inmenso no que o capitán e o seu tripulación van aos poucos fagocitando á tripulación, e cobrando cada vez máis por anunciar a hora da comida, por que os cargueros metan o champán na bodega, ou ata por ir ao baño. ¡Ahm! E facerse con todas as pertenencias que os pasaxeiros queiran subir ao barco, podendo usalas e vendelas a quen se crucen nos portos. Imaxinádesvos un crucero así? Pois iso é Facebook, pero en virtual, e por iso non resulta tan evidente.

Non me podo explicar como un rapaz que me saca só tres anos acóllase a un modelo empresarial tan do século XX e coa actitude dun magnate do aceiro de Pittsburgh. E gústame Facebook, eh? Úneme cos meus amigos, e cóidome de compartir o que eu queira compartir, pero iso non quita que, como moita xente, opine que se extralimitan (e estes dous últimos párrafos son unha opinión persoal). Bo, non me podo queixar tampouco, eles son Juan Palomo: llo guisan e cómenllo. Non lle quito mérito en absoluto ao que Zuckerberg fixo: é máis, admíroo. Pero os modelos Linux, OpenID, Diaspora… son máis século XXI, non creedes?

Vía | O teu Experto
Web Oficial | Join Diaspora
Twitter | @joindiaspora

Xa diciamos por aquí que había últimamente ventos de cambio na banca con respecto ao Social Media. E non só na banca generalista, senón tamén na banca especializada e de investimento.
Un deses bancos é Saxo Bank, banco de investimento danés que opera online e que está presente no estado español e Latinoamérica, que confiou en Territorio creativo para implantar a estratexia en Social Media do seu portal Sala de Investimento, tanto para España como para Latinoamérica.

Sala de Investimento é un concepto de portal novedoso, centrado en ofrecer aos seus usuarios contido financeiro de altísima calidade, facilitado por analistas expertos, líderes de opinión e todo o soporte dos grupos de medios cos que colabora. O seu obxectivo final é apoiar o desenvolvemento do sector do investimento online, en pleno auxe en todo o mundo, ofrecendo un contido e uns recursos especializados e de gran calidade.
Conceptos como CFDs, Divisas, Forex, plataformas de Trading… Empezan a ser coñecidos nas redes sociais grazas a iniciativas como a de Saxo Bank e as súas 8 partners neste proxecto, e as comunidades de inversores que obviamente están presentes tanto en redes verticais como noutras máis generalistas, agradéceno e participan activamente en iniciativas deste tipo.
É todo un reto o coller unha comunidade xa asentada, como é a comunidade de Sala de Investimento América, e a partir dela separar e crear a comunidade de Sala de Investimento no estado español, aportando non só estratexia, senón dando apoio aos Community Managers con coaching específico para países e comunidades online, xunto coa formulación e produción de accións de dinamización para cada unha delas.
Esperamos poder contarvos en breve como progresamos e poder á súa vez aportar todas as leccións que aprendamos nun proxecto tan apaixonante.

Imaxe | Sala de Investimento

Recorrer ao insulto en publicidade sempre foi un xeito (de dubidoso gusto) de captar a atención dos consumidores.

Non vou a cuestionar a eficacia comercial dun recurso publicitario deste tipo, senón que me vou a referir a un suposto real no que se suscitou o límite na utilización de palabras malsonantes nunha campaña de marketing.

O suposto en cuestión ha ter lugar en Inglaterra , onde a axencia de marketing The Fuel Agency Ltd levou a cabo unha campaña de marketing directo para promocionar os seus servizos. Tal actuación consistiu no envío masivo dun correo electrónico que adoptaba a forma dunha tarxeta similar ás que se envían por San Valentín, e que incluía en portada o texto “I F**CKING LOVE YOU“. Ademais, no corpo do propio anuncio incluíase outro texto no que se podía ler a frase “you might f**cking love us“.

Humor inglés?

Imaxino que a algún de vós pareceralles dun claro mal gusto e, polo tanto reprochable. A outros, simplemente, pareceralles desafortunado. Ou non: se cadra é divertido ou transgresor.

Sexa como for, varios destinatarios do referido mailing consideraron que a linguaxe empregada na publicidade era inapropiado, o que lles levou a presentar unha reclamación contra o referido anuncio. No caso de Inglaterra, unha das obrigacións que debe cumprir toda a publicidade é a de ser decente (Decency), o que inclúe o uso de palabras ou expresións soeces sen xustificación.

Fronte a unha reclamación deste tipo, o argumento de defensa é evidente: en ningún momento utilízanse explícitamente insultos ou palabras malsonantes; ademais,  o uso de asteriscos para empregar palabras soeces sen ofender nin escandalizar ao lector está comúnmente aceptado.

En efecto, o uso de asteriscos substituíndo a certas letras evita o uso literal da palabra malsonante. Pero tamén resulta evidente que o significado que esa palabra ten para o lector segue sendo o mesmo. É dicir, ese -llamésmole- oscurecimiento parcial da palabra en cuestión, non evita que o destinatario perciba claramente cal é a palabra que subyace tras eses asteriscos.

E así o entendeu tamén o organismo inglés encargado de resolver esa reclamación, quen concluíu que, ademais de empregarse esa palabra dun modo destacado na publicidade enviada, tal locución era irrelevante para o produto promocionado e o seu uso era gratuito no contexto dun anuncio a través do cal ofrécense servizos de marketing. De tal xeito que instó ao anunciante a non volver realizar esa mesma campaña de novo.

Poderiamos preguntarnos si a publicidade obxecto deste post sería, ou non, de mal gusto no estado español. Con todo, quero facer notar o risco que pode ter o levar a cabo unha campaña publicitaria na que se empreguen este tipo de expresións, aínda que sexa con asteriscos…